We leven nu allemaal in een wereld die heel snel verandert. Waar het vroeger misschien leek dat de sleutel tot succes in het leven lag in het eens en voor altijd volgen van de regels, kunnen we dat tegenwoordig wel vergeten. We hebben te maken met instabiliteit, onzekerheid, onvoorspelbaarheid en vaak onrechtvaardigheid.
Een snel veranderende wereld kan verontrustend zijn. En het kan voelen alsof het succesvol overwinnen van uitdagingen vaardigheden vereist die we niet hebben of krachten die we niet van nature hebben.
Maar, schrijft cognitief gedragstherapeut Alice Boyce in een artikel op psychologytoday.com, wat we nodig hebben om bedreven te zijn in het overwinnen van uitdagingen zit eigenlijk al in ons, we moeten alleen bewust in onszelf kijken en het naar de oppervlakte brengen.
Het gaat erom de juiste waarnemingen te doen en flexibel te reageren in plaats van star, de wereld te accepteren zoals hij is in plaats van gefrustreerd te raken als de werkelijkheid en de verwachtingen niet overeenkomen.
Hier zijn drie belangrijke vaardigheden die je in jezelf kunt ontwikkelen waarmee je in elke onstabiele en onzekere situatie overeind kunt blijven:
1. Het vermogen om je aan te passen aan flexibele regels
Als kind denken we in termen van “zwart/wit” en beschouwen we de gevestigde regels als star en onveranderlijk. Als volwassenen, met het opdoen van levenservaring, beginnen we ons te realiseren dat er verschillende soorten regels zijn.
Bijvoorbeeld, “je mag niet stelen” is een starre regel. En de regel “draag geen spijkerbroek naar je werk” kan op elke gewenste manier geïnterpreteerd worden. Draag bijvoorbeeld geen spijkerbroek naar het werk op dagen dat de bazen van het bedrijf met een inspectie komen.
Met andere woorden, als je er baat bij hebt om een onbelangrijke regel te omzeilen, doe het dan. Als het de eerste keer niet lukt, maak dan geen ophef, beoordeel de situatie, wacht het af en probeer het opnieuw. Als je acties de fundamenten van het universum niet ondermijnen en voor niemand problemen veroorzaken, betekent het dat de voorwaarden voor het vervullen van deze regel aanvankelijk soepel genoeg waren.
2. Weten wanneer je moet “ophangen en terugbellen”.
Wanneer je communiceert met een systeem, inclusief bureaucratische systemen, is het algemene principe het volgende: als de mogelijkheid die je nodig hebt bestaat in het systeem, maar je huidige interactie geeft je geen toegang, dan is de meest flexibele oplossing om de interactie te resetten.
Eenvoudig gezegd betekent dit dat als het eerste contact niet heeft geholpen om het probleem op te lossen, je bij andere deuren moet aankloppen.
Je moet bijvoorbeeld een ingewikkeld awardticket boeken met mijlen, punten en bonussen en je bent naar een reisbureau gegaan. De enige persoon die je hiermee kan helpen is iemand die het al eerder heeft gedaan. Als de eerste persoon met wie je contact hebt opgenomen problemen heeft, zoek dan in plaats van te proberen hem of haar te helpen om het uit te zoeken, beleefd een reden om het gesprek te beëindigen en bel dan terug en probeer de nieuwe medewerker.
Dit voorbeeld lijkt heel specifiek, maar het onderliggende principe is veel breder dan je zou verwachten. In het geval van kunstmatige intelligentie bijvoorbeeld, als een AI-agent vastloopt, is het vaak beter om de context te wissen en opnieuw te beginnen dan om te proberen de agent uit de loop te halen.
3. Omgaan met onderontwikkelde technologieën
Kunstmatige intelligentie ontwikkelt zich zo snel dat als je gewend bent aan zeer gepolijste, “bug-proof” versies, je misschien merkt dat je verwachtingen niet worden waargemaakt en dat je mogelijkheden beperkt zijn bij het gebruik van geavanceerde oplossingen.
Leer dus herkennen wat belangrijk is (bijv. beveiligingsproblemen) en wat je kunt negeren. Stel het aanleren van expertise niet uit totdat de tools perfect zijn.
Alle drie de vaardigheden vereisen psychologische flexibiliteit, vindingrijkheid, scherpzinnigheid en metacognitie, dat wil zeggen het vermogen om de eigen cognitieve processen zoals aandacht, geheugen, begrip, probleemoplossing enzovoort te herkennen, te beheersen en te reguleren.
