De ochtend van veel katteneigenaren die in een privéwoning wonen, begint met een “cadeautje” op de stoep: een muis, vogel of hagedis, soms nog levend.
Een zoopsycholoog legt uit dat dit geen poging is om de eigenaar te voeden, maar een complex ritueel van leren en vertrouwen, meldt .
In het wild brengt een moederpoes haar kittens eerst gedode, dan gewonde prooien om ze te leren jagen. Een volwassen kat die je een muis brengt, behandelt je als een onvoorzichtig kitten dat nog niet weet hoe hij zelf aan eten moet komen.
Er is nog een andere versie: de kat beschouwt het huis als een uitbreiding van zijn territorium, en de eigenaar – een deel van de roedel, waarmee het noodzakelijk is om de prooi te delen. Dit is een teken van groot vertrouwen en respect, want in de dierenwereld wordt voedsel niet aan vreemden gegeven, alleen aan degenen die het dichtst bij hen staan.
Als het huisdier de prooi levend meebrengt, scheld hem dan niet uit en gooi het niet meteen voor zijn ogen weg – hij zal besluiten dat het geschenk niet beviel. Het is beter om het rustig en discreet te verwijderen als de kat is afgeleid en hem te prijzen voor zijn zorg.
Gecastreerde stadskatten die nog nooit muizen hebben gezien, kunnen speelgoed, sokken of andere voorwerpen meenemen. Dit is hetzelfde gedragspatroon: instinct dwingt om waardevolle dingen te delen met een geliefde, zelfs als het waardevolle ding een verfrommelde sok uit de wasbak is.
Dit gedrag afspenen is nutteloos en wreed, het is een basisprogrammering. Accepteer deze vreemde liefde gewoon en wees blij dat de kat je zijn jachttrofeeën waardig vindt.
Abonneren: 
Lees ook
- Waarom honden hun hoofd kantelen als ze menselijke spraak horen: verklaring van neurowetenschappers
- Hoe een kat een favoriet in de familie kiest: etholoog over de criteria die we niet opmerken
