Er is een gezegde: “Je kunt een mus niet vangen als hij uitvliegt”, en daar zit veel meer waarheid in dan je op het eerste gezicht zou denken.
Sommige dingen die boos of beledigend zijn gezegd, kun je niet terugnemen, zelfs niet als je je achteraf honderd keer verontschuldigt, zo meldt de correspondent van .
Want vergeving is geen knop die je indrukt en alles is vergeten, het is een lange reis die je misschien niet aflegt. Je kunt “het spijt me” zeggen, maar er zal voor altijd een schaduw in de ogen van je partner zijn van de woorden die je naar hem of haar gooide.
Pixabay
Vooral gevaarlijk zijn de klappen op het gekwetste zelf, op die geheimen en zwakheden die hij alleen aan jou heeft toevertrouwd. Als we de kwetsbaarheid van een ander gebruiken als wapen in een ruzie, verraden we niet alleen het vertrouwen, maar ook de essentie van intimiteit.
De grens waarboven het te laat is om nog iets recht te zetten, komt niet na één daad, maar na een reeks van daden. Het is als water op een steen gieten: eerst is er niets van te merken, maar dan verschijnt er een scheur die alles vernietigt.
Het is belangrijk om deze lijn te leren voelen, om het moment te horen waarop je woorden niet alleen pijn veroorzaken, maar onherstelbare wonden. Op dit moment is het beter om je mond te houden, naar buiten te gaan, af te koelen, maar degene van wie je houdt niet in elkaar te slaan.
Natuurlijk kun je leven in een eeuwigdurende “het-het-spijt-ik-dat-ik-het-niet-heb-in-mind”-modus, maar dat is als lopen door een mijnenveld. Vroeg of laat ontploft een van de mijnen op zo’n manier dat je de brokstukken niet meer kunt oprapen.
Liefde gaat ook over verantwoordelijkheid nemen voor je taal, je emoties, je daden. En als je niet met deze verantwoordelijkheid omgaat, zul je op een dag merken dat er niemand is om vergeving voor te vragen.
Abonneren: 
Lees ook
- Wat er gebeurt als je stopt met het leven van je partner: terugkomen bij jezelf
- Waarom verveling in een relatie gevaarlijker is dan vreemdgaan: de stille dood die niemand opmerkt
