We zijn bereid om jarenlang te daten, af te spreken, uit elkaar te gaan en weer op zoek te gaan, alleen maar om te voorkomen dat we het gevreesde woord “voor altijd” hardop uitspreken.
Achter deze angst zit niet de angst voor een bepaalde persoon, maar de afschuw om geconfronteerd te worden met de eigen keuze, die niet ongedaan gemaakt kan worden, zo meldt de correspondent van .
Verantwoordelijkheid is beangstigend omdat het ontsnappingsmogelijkheden afsnijdt en de illusie wegneemt dat er ergens een beter iemand is. Zolang we niet gekozen hebben, zijn we vrij, kunnen we dromen, kunnen we eindeloos opties uitproberen zonder er bij één te stoppen.
Pixabay
Maar de waarheid is dat een leven zonder keuzes ook een keuze is, alleen onbewust gemaakt, door een methode van eindeloos uitstellen. De eindeloze zoektocht naar het ideaal blijkt vaak slechts een mooi scherm te zijn voor de angst voor echte relaties.
Een echte relatie is niet altijd vakantie, het is soms verveling, soms vermoeidheid, soms het verlangen om de deur dicht te slaan en weg te gaan. Maar het is ook die diepe oceaan waarin het eng is om te duiken, maar waarin je alleen parels kunt vinden.
Het infantiele deel van ons wil garanties, wil weten dat ze morgen niet verliefd worden, dat ze overmorgen niet doodgaan, dat alles altijd goed komt. Maar het volwassen deel van ons begrijpt: er zijn geen garanties, er is alleen de keuze om vandaag samen te zijn, nu, op dit moment.
Door te kiezen voor verantwoordelijkheid, kiezen we niet voor levenslange opsluiting, maar voor een vrijwillige verbintenis om een gemeenschappelijk huis te bouwen. Dit huis kan aardbevingen hebben, het dak kan lekken, maar het is van jou en alleen jij beslist of je het repareert of verkoopt.
En wanneer die keuze is gemaakt, is er een heerlijke gemoedsrust die er niet was tijdens het eindeloze getob. Want het anker is uitgegooid en zelfs in een storm weet je waar je je aan vast moet houden.
Abonneren: 
Lees ook
- Hoe je vreemdgaan overleeft en niet instort: drie stappen door de hel
- Wat er gebeurt als je stopt met het vergelijken van je relaties met die van anderen: een levenslang experiment
