Er zijn twee benaderingen van relaties: sommige mensen zijn op zoek naar een kant-en-klare bloem in pot om op de vensterbank te zetten en te bewonderen.
Anderen beseffen dat elke bloem verzorging nodig heeft, water moet geven, verplant moet worden en soms ziek wordt en soms niet bloeit, aldus een correspondent van .
De eerste benadering is gedoemd tot teleurstelling, want er zijn geen perfecte bloemen, er zijn alleen verzorgde of verwaarloosde bloemen. We kunnen eindeloos potten verplaatsen, maar nooit wachten op bloei.
Pixabay
De tweede benadering vereist geduld, aandacht en de bereidheid om imperfecties te accepteren als een norm van het leven. Het gaat erom in je partner niet te zien wat er niet in hem/haar zit, maar wat hij/zij al heeft, en dat te helpen groeien.
Je relatie laten groeien betekent dat je er tijd, moeite en je ziel in stopt, en dan wordt het pas echt eigen. De perfecte bloem van iemand anders zal nooit zo zoet ruiken als de bloem die jij elke ochtend met een gieter water geeft.
Fouten zijn onvermijdelijk in dit proces, het gebeurt dat je te veel water geeft of juist vergeet water te geven. Maar dit is jullie ervaring, jullie hobbels, jullie overwinningen, en alleen zij maken de relatie levend.
Natuurlijk is het makkelijker om van partner te veranderen dan om jezelf te veranderen, het is makkelijker om de kant-en-klare te zoeken dan om vanaf nul op te bouwen. Maar er is een triest patroon in het in serie veranderen van gezichten: met elke nieuwe persoon brengen we oude problemen mee.
Alleen door op een plek te blijven, door in die grond te gaan graven, kun je ontdekken dat er onder een laag stof en onkruid iets heel waardevols verborgen ligt. En dit iets heeft tijd nodig om te ontkiemen en de bloemen voort te brengen waarvoor alles is bedacht.
Inschrijven: 
Lees ook
- Hoe één simpel woord ‘nee’ een relatie kan testen: een volwassenheidstest
- Hoe lang het duurt om te beseffen dat het geen liefde is maar verslaving: een bittere diagnose
