Foto: uit openbare bronnen
De schattigheid van baby’s is niet alleen een emotionele zwakte van mensen, maar een complex en zeer effectief mechanisme van de evolutie
Bron:
Laten we proberen te begrijpen waarom we onwillekeurig glimlachen naar baby’s in de supermarkt, met grappige stemmetjes tegen ze praten en een plotselinge warmte voelen, want het blijkt dat dit geen ongeluk of zwakte is, maar een van de meest ingenieuze strategieën van de evolutie.
Stel je voor dat je in de rij staat bij een winkel en plotseling zie je een baby in een kinderwagen. Grote ogen, ronde wangen, klein neusje, en daar sta je dan te glimlachen, ook al ken je de ouders van de baby niet eens.
Dit gevoel kent bijna iedereen en er is een wetenschappelijke verklaring voor, zoals Psychology Today meldt. Psychologen en biologen onderzoeken al lang waarom babygezichtjes zo’n sterke emotionele reactie oproepen. Het blijkt dat de schattigheid van baby’s niet zomaar een leuke eigenschap is, maar een overlevingsmechanisme dat in de loop van miljoenen jaren is gevormd.
Baby schattigheid
In 1943 beschreef de Oostenrijkse etholoog Konrad Lorenz een fenomeen dat hij “Kindchenschema” noemde – “schattigheid van kinderen”. Hij observeerde dat de meeste kinderen gemeenschappelijke kenmerken hebben:
- een groot hoofd in verhouding tot het lichaam;
- grote ogen die lager in het gezicht zijn geplaatst;
- ronde wangen;
- kleine neus;
- zachte en ronde vormen.
Het zijn deze kenmerken die in het volwassen brein een onmiddellijke reactie opwekken van het verlangen om te beschermen, te verzorgen en te helpen. In feite is het een soort “toegangscode” voor onze hersenen. Als we zulke kenmerken zien, voelen we ons instinctief gehecht aan de baby, zelfs als we er om drie uur ’s nachts wakker van worden.
Schattig werkt zelfs tussen verschillende soorten
Interessant genoeg werkt dit patroon niet alleen bij menselijke zuigelingen. Dezelfde eigenschappen zijn aanwezig:
- puppy’s;
- kittens;
- zeehondenjongen;
- panda’s;
- stripfiguren.
Mickey Mouse heeft bijvoorbeeld onevenredig grote ogen en een rond gezicht. Daarom lijkt hij schattig en roept hij sympathie op. Met andere woorden, schattigheid is de universele taal van de hersenen.
Wat gebeurt er in de hersenen als we een baby zien?
De reactie op het gezicht van een baby is bijna onmiddellijk. In een onderzoek uit 2008 ontdekten wetenschappers dat de hersenen in ongeveer een zevende van een seconde reageren op het gezicht van een baby, nog voordat iemand de tijd heeft om te denken “wat een schattige baby”. Geactiveerd:
- tevredenheidscentra;
- motivatiesystemen;
- gebieden die verband houden met zorg.
Tegelijkertijd wordt er een echte “chemische reactie” in gang gezet:
- dopamine veroorzaakt een gevoel van vreugde;
- oxytocine versterkt de emotionele binding.
Samen creëren ze een krachtig instinct om te zorgen.
Waarom zuigelingen bijzonder hulpeloos zijn
Als je mensen met andere diersoorten vergelijkt, is het verschil opvallend. Een pasgeboren hert kan bijvoorbeeld al na een paar uur staan, een babyschildpad kan zelfstandig naar de oceaan lopen, terwijl een menselijk kind niet eens zijn hoofd omhoog kan houden Deze hulpeloosheid is het gevolg van twee kenmerken van de menselijke evolutie, namelijk grote hersenen en een rechte lichaamshouding.
Hierdoor worden baby’s zeer kwetsbaar geboren en hebben ze langdurige zorg nodig. Daarom heeft de evolutie dit probleem “opgelost” en baby’s zo schattig mogelijk gemaakt, zodat volwassenen ze niet kunnen negeren.
Schattig maakt ons voorzichtiger
Interessant genoeg beïnvloedt schattigheid zelfs ons gedrag. In een onderzoek keken deelnemers naar foto’s van babydieren. Vervolgens presteerden ze beter bij taken die precieze en voorzichtige bewegingen vereisten. Met andere woorden, schattige plaatjes maakten mensen aandachtiger en fijngevoeliger, precies zoals je met een baby moet omgaan.
De invloed van schattigheid op marketing
Tegenwoordig wordt het mechanisme van “kinderlijkheid” actief gebruikt door marketeers. Grote ogen, ronde vormen, zachte kleuren – dit alles roept vertrouwen en sympathie op. Daarom:
- merken “schattige” mascottes creëren;
- logo’s worden afgerond;
- reclametekens hebben grote ogen.
Psychologen maken zelfs grapjes over het fenomeen “schattig kapitalisme”: als iets er klein en weerloos uitziet, willen mensen het onbewust steunen of op zijn minst kopen.
Schattige baby’s zijn niet alleen een emotionele zwakte bij mensen, maar een complex en zeer effectief evolutionair mechanisme. Grote ogen, ronde wangen en kleine tuitjes zorgen ervoor dat onze hersenen onmiddellijk overschakelen naar de zorgmodus. Dankzij dit krijgen hulpeloze menselijke baby’s een kans om op te groeien en blijft de mensheid bestaan.
Dus de volgende keer dat je jezelf erop betrapt dat je lacht naar de baby van iemand anders of met een babystem tegen een puppy praat, maak je dan geen zorgen, het is geen vreemd gedrag maar een van de meest succesvolle overlevingsstrategieën in de evolutionaire geschiedenis.
De site is niet veilig! Al je gegevens lopen gevaar: wachtwoorden, browsergeschiedenis, persoonlijke foto’s, bankpasjes en andere persoonlijke gegevens worden gebruikt door aanvallers.
