Macaroni met melk, ei en suiker zou er vandaag de dag vreemd uitzien. Velen zouden zo’n gerecht een twijfelachtige massa of zelfs een gruwel noemen. In die tijd werd het echter beschouwd als een compleet dessert.
Makaronnik was een eenvoudige ovenschotel van gekookte macaroni met een vulling van melk en ei. Het werd gebakken tot het licht bruin was en warm opgediend, meestal als ontbijt of middagsnack.
Het gerecht was vooral populair in kinderopvangcentra, kampen, ziekenhuizen en kantines. De reden was simpel: het kostte geld. Pasta, melk, eieren en suiker – betaalbare producten dus, waarmee je snel een stevige traktatie voor een groot aantal kinderen kunt maken.
Het koken van macaronnik werd zo eenvoudig mogelijk gemaakt. Macaroni werd gekookt tot hij helemaal zacht was, gemengd met boter, overgoten met een mengsel van melk, ei en suiker, in een vorm gelegd en gebakken tot hij goudkleurig was. Geen toevoegingen, sauzen of toppings.
Het Sovjet voedselsysteem was niet gericht op smaak, maar op normen, veiligheid en calorieën. Het belangrijkste was dat het kind te eten kreeg. Esthetiek en variatie kwamen op de tweede plaats.
Vandaag de dag, tegen de achtergrond van cheesecakes, mousses en yoghurts met fruit, ziet zoete pasta er bijna absurd uit. We zijn gewend om pasta alleen als hartig gerecht te zien, dus het idee van een pastadessert lijkt vreemd.
Toch aten miljoenen kinderen in de USSR macaronnik – sommigen met plezier, anderen zonder veel enthousiasme. Tegenwoordig staat het bijna nooit meer op menu’s, maar voor velen blijft het deel uitmaken van jeugdherinneringen: voor sommigen is het een warme nostalgie, voor anderen is het een nachtmerrie in de kantine en voor het systeem is het een goedkope en handige oplossing.
