We stellen belangrijke gesprekken altijd uit voor later, voor morgen, voor vrijdagavond, voor de dag waarop de stemming toeslaat.
Het lijkt erop dat het nu niet het moment is, hij is moe, zij is geïrriteerd, de kinderen zijn luidruchtig, er is een noodgeval op het werk, meldt de correspondent van .
Maar het perfecte moment bestaat niet, het zal nooit komen, want het leven is anders georganiseerd. Er zal altijd iets zijn dat in de weg staat, er zullen altijd omstandigheden zijn die belangrijker lijken dan dit gesprek.
Pixabay
Als gevolg daarvan slaan we tonnen onuitgesproken dingen in ons op, totdat deze dam op een dag op de meest destructieve manier barst.
En dan zeggen we geen woorden meer, maar schreeuwen we de pijn die zich jarenlang heeft opgehoopt, en dit doet meer pijn dan welk conflict dan ook.
Psychologen weten dat onopgeloste gebaren, onuitgesproken grieven, onverklaarde situaties langzaam maar zeker relaties vergiftigen.
Ze zijn als roest dat het metaal van binnenuit wegvreet tot het op een dag tot stof vergaat.
De ergste vijand van relaties is niet ruzie, maar stilte, waarin belangrijke woorden verdrinken. De ongehoorde “ik mis je”, de onuitgesproken “ik ben gekwetst”, de ingeslikte “hou me vast” blijven een brok in de keel die je verhindert te ademen.
Als je iets te zeggen hebt, zeg het dan nu, wacht niet tot maandag, wacht niet tot morgen, wacht niet tot de stilte komt. Want op een dag kan er een stilte zijn waarin niemand spreekt.
Mensen vertrekken niet vanwege één schandaal, maar vanwege duizenden onuitgesproken woorden die van binnen blijven. En wie op tijd durft te spreken, heeft een kans om gehoord te worden door degenen die nog bereid zijn om te luisteren.
Inschrijven: 
Lees ook
- Hoe je je realiseert dat je wordt gedevalueerd: de stille signalen die we missen
- Waarom een partner ons weerspiegelt: een spiegel die eng is om in te kijken
