We zijn geconditioneerd om te denken dat sporten altijd goed is en dat hoe meer je beweegt, hoe gezonder je wordt.
Maar de sportcardiologie van de afgelopen jaren schetst een ander beeld: er is een belastingsdrempel, waarboven het hart niet meer sterker wordt en begint te verslijten, meldt de correspondent van .
Studies van marathonlopers en triatleten tonen aan dat mensen die jarenlang op de grens van hun kunnen trainen, myocardfibrose en hartritmestoornissen krijgen.
TUT Nieuws
Het hart, zoals elk orgaan, heeft een bron van kracht, en constante overbelasting zonder reparatie leidt tot microtrauma, dat wordt vervangen door littekenweefsel .
Fysiologen verklaren dit door het fenomeen “sporthart”: in reactie op belastingen zetten de kamers uit en worden de wanden dikker, maar bij 10-20% van de atleten wordt dit proces pathologisch.C
Het hart vergroot, maar zijn geleidingssysteem heeft geen tijd om te reorganiseren, en er ontstaan zones van ischemie en ritmestoornissen .
Vooral gevaarlijk is training op de achtergrond van ziekte of slaapgebrek. Artsen waarschuwen: als je niet genoeg slaap hebt gehad, net ziek bent geworden of gestrest bent geweest, kan intensieve training myocarditis uitlokken – ontsteking van de hartspier, waarvan de behandeling jaren duurt.
Revalidatiespecialisten benadrukken dat het niet de records zijn die je gezond maken, maar regelmaat en herstel.
Elke dag twee uur stevig wandelen is gezonder dan twee slopende trainingen per week gevolgd door een week lang bankhangen en pizza eten.
De gouden regel van de sportgeneeskunde is dat je zo moet trainen dat je de volgende dag weer wilt sporten, niet zo dat je nauwelijks uit bed kunt komen.
Matigheid en plezier in bewegen is het echte geheim van een lang leven, niet van Olympische records in de amateurgym.
Inschrijven: 
Lees ook
- Wat gebeurt er als je minder dan twee liter water drinkt: onverwachte gevolgen voor de hersenen
- Hoe vaak je je dieet moet veranderen om je darmen niet te beschadigen: tips van een gastro-enteroloog
