In het begin van een relatie groeien we als gist – nieuwe ervaringen, nieuwe emoties, nieuwe facetten van onszelf en onze partner.
Elke dag brengt ontdekkingen, en het lijkt erop dat deze trein voor altijd met toenemende snelheid vooruit zal denderen, meldt de correspondent van .
Maar de tijd verstrijkt, de snelheid neemt af en op een dag merken we dat we stilstaan en overal om ons heen hetzelfde landschap zien. Gesprekken zijn voorspelbaar geworden, avonden zijn hetzelfde en de toekomst wordt gezien als een eindeloze herhaling van vandaag.
Pixabay
Wanneer de ene persoon in een koppel stopt met ontwikkelen en de ander doorgaat, ontstaat er een kloof tussen hen.
Eerst een kleine scheur die overgestoken kan worden, en dan een enorme kloof die niet meer overbrugd kan worden.
Ontwikkeling betekent niet per se carrière of opleiding, het gaat over interne veranderingen, over interesses, over kijk op het leven. Het gaat erom dat je niet op één punt blijft steken, maar jezelf en je partner blijft verrassen met nieuwe facetten.
De saaiste relaties zijn die waarin mensen bewaard blijven in de staat waarin ze elkaar tien jaar geleden hebben ontmoet.
Het zijn net museumstukken onder glas – mooi, maar je kunt ze niet aanraken en ze veranderen nooit.
Het is belangrijk om te onthouden dat je je samen kunt ontwikkelen, door te kiezen voor gemeenschappelijke hobby’s, projecten, doelen die jullie allebei vooruit helpen. Maar als je partner categorisch tegen veranderingen is, en jij verkrampt in het oude kader zit, zul je een keuze moeten maken.
Liefde duldt geen statische beweging, het leeft alleen waar beweging is, zij het langzaam, zij het met stops, maar voorwaarts.
En wie stilstaat loopt het risico op een dag te ontdekken dat zijn trein zonder hem is vertrokken.
Inschrijven: 
Lees ook
- Waarom we kiezen voor degenen die niet voor ons kiezen: de psychologie van onbeschikbaarheid
- Waarom vriendschap noodzakelijk is in de liefde: wat gepassioneerde geliefden vergeten
