Wij denken dat fruit een natuurlijk snoepgoed is dat zonder beperkingen gegeten kan worden, in tegenstelling tot schadelijke suiker uit gebak en cake.
Maar voedingsdeskundigen en endocrinologen waarschuwen: het vervangen van industrieel snoep door kilo’s fruit kan leiden tot problemen waarover niet wordt geschreven in modeblogs, aldus een correspondent van .
De fructose in fruit wordt in de lever op een heel andere manier gemetaboliseerd dan glucose.
TUT Nieuws
In grote hoeveelheden wordt het direct omgezet in vet, verhoogt het de triglycerideniveaus en kan het leiden tot niet-alcoholische vette leverziekte, zelfs als iemand niets vets of gefrituurd eet .
Gastro-enterologen waarschuwen: overmatig fruit veroorzaakt gisting in de darmen, een opgeblazen gevoel en winderigheid.
Vezels zijn nuttig, maar met mate, en als er te veel van is, werken ze als een schuurmiddel, irriteren ze het slijmvlies en verstoren ze de opname van andere voedingsstoffen.
Voedingsdeskundigen geven aan: de optimale portie fruit per dag is 200-300 gram, dat wil zeggen twee appels of een handvol bessen. Alles daarbovenop is al een overbelasting voor het lichaam, en het is beter om voor je plezier een stuk kwaliteitstaart te eten dan een kilo kersen, denkend dat je goed bezig bent.
Vooral gevaarlijk zijn sappen en smoothies, die nu worden gepositioneerd als een gezond tussendoortje.
Een glas sinaasappelsap kan meer suiker bevatten dan een cola, met weinig of geen vezels, die de absorptie vertragen, en een directe klap voor de alvleesklier met een risico op diabetes .
Fruit is dus geen onschuldig voedsel, maar een concentraat van fructosebeladen koolhydraten, en moet worden behandeld als een dessert, niet als een hoofdmaaltijd. Een appel na de lunch is een voordeel, een kilo appels in plaats van de lunch is een nadeel, en gevoel voor verhoudingen is hier belangrijker dan bij welk ander voedingsmiddel dan ook.
Inschrijven: 
Lees ook
- Hoe vaak per week wassen: dermatologen doorbreken stereotypen over hygiëne
- Waarom diëten niet werkt als we nerveus zijn: de fysiologie van stress en overgewicht
