Verborgen vormen van eetstoornissen kunnen zich lange tijd voordoen als een “gezonde levensstijl” en “goede voeding”. We hebben in ons artikel een aantal waarschuwingssignalen verzameld waar je op moet letten.
1. Gedachten over eten nemen te veel tijd in beslag
Je begint constant na te denken over wat je zult eten en wanneer je het zult eten. Constant calorieën tellen, strikte maaltijdplannen, speciale apps en keukenweegschalen worden de norm. Aandacht besteden aan je dieet is op zich heel normaal. Maar als eten een van de hoofdthema’s wordt waar de dag om draait, kan dat een teken zijn van overmatige controle.
2- Lichaamsbeweging wordt een ondraaglijke verplichting
Lichamelijke activiteit wordt meestal geassocieerd met je goed voelen en het plezier van bewegen. Bij eetstoornissen wordt lichaamsbeweging echter een verplicht onderdeel van het regime dat nooit mag worden overgeslagen. Als lichaamsbeweging gevoelens van schuld of angst veroorzaakt, en lichaamsbeweging wordt gezien als een manier om te compenseren voor wat je hebt gegeten, dan is dit een rode vlag.
3. Gewicht beïnvloedt gevoel van eigenwaarde
Het getal op de weegschaal begint de stemming direct te beïnvloeden. Als het gewicht afneemt, voelt iemand zich tevreden en zelfverzekerd. Als het toeneemt, voelt men irritatie of teleurstelling. Na verloop van tijd ontstaat het gevoel dat de eigen waarde afhangt van deze indicatoren. En dat kan ver gaan.
4. Strikte dieetregels zijn in opkomst
Het dieet ontwikkelt geleidelijk allerlei beperkingen. Dit kunnen verboden zijn op bepaalde voedingsmiddelen of strikte regels met betrekking tot etenstijden. Een voedselsysteem kan alleen nuttig zijn als het flexibel blijft. Maar als elke overtreding van de regels een sterk schuldgevoel veroorzaakt, moet er iets veranderd worden.
5. Eten begint het sociale leven te beïnvloeden
Het kan ook gebeuren dat iemand bijeenkomsten begint te vermijden waar hij het moeilijk vindt om zijn voedselinname onder controle te houden. Men weigert bijvoorbeeld naar een restaurant te gaan of op familievakantie te gaan. Reizen en vakanties veroorzaken ook spanning, als het niet zeker is dat het mogelijk zal zijn om het gebruikelijke dieet en lichaamsbeweging regime te volgen.
6. Eten blijkt een manier te zijn om met stress om te gaan
Soms begint voedsel te functioneren als een emotionele steun. Na een moeilijke dag of een conflict is er een verlangen om te eten, zelfs als er geen fysieke honger is. De opluchting is meestal van korte duur en later kan er een schuldgevoel ontstaan. En zo gaat het maar door.
7. Het lichaam wordt gezien als een project
Zelfs als iemand in goede conditie is, kan hij of zij ontevreden zijn met zijn of haar uiterlijk. Er is altijd een nieuw doel: nog meer gewicht verliezen, “afslanken”, de verhouding tussen spieren en vet veranderen. Het resultaat is dat het proces van werken aan het lichaam bijna onophoudelijk wordt en dat het idee om iets aan jezelf te veranderen obsessief wordt.
8. Het verlangen om voedsel te “compenseren” verschijnt
Na sommige maaltijden is er een verlangen om het dieet te beperken of de lichaamsbeweging te verhogen. Iemand wil bijvoorbeeld een “compenserende” maaltijd nemen of extra bewegen als hij of zij een “extra” brownie eet bij een vriend of frisdrank drinkt voor het slapengaan.
9. Eten gaat gepaard met spanning
Eten kan twijfels en overmatige interne controle veroorzaken. Vragen als “Is deze portie klein genoeg?”, “Was die lunch te calorierijk?” en “Zal dat kleine toetje leiden tot gewichtstoename?” komen voortdurend in je hoofd op. Na verloop van tijd genereert het eetproces steeds meer angst.
