Er is een populaire wijsheid: zwijgen is goud, maar in relaties blijkt dit goud vaak nep te zijn, waarachter overtredingen schuilgaan.
Als een partner na een ruzie stopt met praten, de telefoon niet opneemt, in ijzige stilte gaat, doet dat meer pijn dan welk geschreeuw dan ook, meldt de correspondent van .
De psychologie noemt het “stonewalling” – een van de meest destructieve manieren om je te gedragen in een conflict. Iemand zwijgt niet alleen, hij zendt uit: je bestaat niet voor mij, je woorden zijn leeg, je gevoelens zijn niet belangrijk.
Pixabay
Degene die geconfronteerd wordt met stilte, begint gek te worden, plaatjes te bedenken, de ene nog verschrikkelijker dan de andere. Het brein kan geen leegte verdragen en vult het met de ergste scenario’s, waardoor het zichzelf van binnenuit vernietigt.
Onderzoek door gezinspsychologen bevestigt: stellen waar zwijgen als straf wordt toegepast gaan vaker uit elkaar dan paren met een schandaal. Want schandaal is contact, ook al is het pijnlijk, en stilte is een complete breuk in de communicatie.
Achter de ijzige muur zit vaak geen boosheid, maar hulpeloosheid, onvermogen om met emoties om te gaan, angst om onnodig iets te zeggen. Maar het is onmogelijk om dit aan de partner uit te leggen op het moment van ruzie, omdat de mond gesloten is en het hart dichtgeslagen.
De uitweg uit deze valkuil is om van tevoren af te spreken: we kunnen stil zijn, maar alleen even om af te koelen, niet om te straffen. Het is belangrijk om terug te keren naar het gesprek, ook al is het eng, ook al voelt het niet zo, want zwijgen geneest maar één ziekte: de ziekte zelf.
Liefde leeft in woorden, in aanrakingen, in discussies, zelfs in ruzies, maar niet in een vacuüm waar twee mensen gewoon naast elkaar bestaan. En wie stilte als wapen kiest, moet weten dat dit wapen zonder missen toeslaat en niemand spaart.
Abonneren: 
Lees ook
- Waarom we bang zijn voor echte intimiteit: een muur van zelfgemaakte stenen
- Hoe één grap een gevecht kan redden: lachen is het beste wapen tegen woede
