Hoe thuis te koken. Ingrediënten, tips voor het bereiden van deeg, honingsiroop en het samenstellen van het populaire oosterse snoepje.
Wat is chak-chak
Chak-chak is een oosters gerecht. Dit dessert bestaat uit gefrituurde stukjes deeg gedrenkt in honingsiroop, geserveerd met thee.
Er wordt aangenomen dat chak-chak vroeger werd geserveerd op bruiloften en tijdens grote nationale feestdagen. Vrouwen van verschillende generaties namen deel aan de bereiding van dit gerecht en elke groep had zijn eigen verantwoordelijkheden: sommigen maakten het deeg klaar, anderen frituurden het en weer anderen bereidden de siroop en goten die over het gerecht.
Verschillen van chak-chak in verschillende Oosterse landen
In Tatarstan wordt het deeg in kleine stukjes gesneden (ongeveer 1,5-2 cm). Voor de bereiding van het deeg worden alleen bloem en eieren gebruikt.
In Basjkirië gebruikt men bij de bereiding van het deeg soda (of zuurdesem), melk en gesmolten boter, zodat Basjkir-sjak-chak luchtiger wordt. Basjkir tsjaktsjak verschilt van Tataarse tsjaktsjak in vorm – hij is groter.
Kabardische chak-chak wordt in ruitvormige stukken gesneden (zoals baklava).
In Bukhara wordt chak-chak kaleve genoemd.
Lak chak-chak is een Dagestaanse versie van het dessert. Het belangrijkste verschil is dat er noten aan het snoepje zijn toegevoegd.
Variant van Tataarse chak-chak
Ingrediënten voor 10 porties: tarwebloem – 500 g, 5-6 eieren (geselecteerd), plantaardige geraffineerde olie – 350 ml, honing – 500 g, suiker – 100 g.
Bereiding
Zeef de bloem. Klop in een aparte kom de eieren los met een garde en giet de losgeklopte eieren bij de bloem.
Kneed het deeg, leg het dan op een met bloem bestoven oppervlak en blijf het deeg al knedend en kloppend op tafel kneden (ongeveer 10 minuten).
Vorm het deeg vervolgens tot een bal, wikkel het in huishoudfolie en laat het ongeveer 30-40 minuten op kamertemperatuur rusten.
Wanneer het deeg elastischer is, verdeel je het in verschillende stukken en rol je het met een deegroller uit tot zeer dunne vellen. Snijd het deeg in repen van 5-6 cm breed en snijd de repen vervolgens in dunne noedels.
Giet de plantaardige olie in een pan, koekenpan of sauteerpan met dikke bodem en breng het aan de kook. Dompel de chak-chak noedels in de kokende olie en bak ze al roerend goudbruin. Leg het gebakken deeg vervolgens op keukenpapier.
De volgende stap is het bereiden van de siroop voor de chak-chak. Doe honing en suiker in een steelpan met dikke bodem. Zet het op minimaal vuur en wacht al roerend tot de suiker helemaal is opgelost.
Doe in een grote kom een deel van het gebakken deeg en giet er 5-6 el van de siroop over. Meng goed. Herhaal dit tot al het deeg is ingegoten en alle siroop is gebruikt.
Doe het bereide mengsel in de vorm. Druk de chak-chak stevig in de vorm. Dek af met huishoudfolie en zet minstens 2-3 uur in de koelkast. Snijd voor het serveren in porties en schik ze op een bord.
Serveeroptie. Gedrenkt in zoete siroop kun je de deegstokjes op een bord leggen om een glijbaan te vormen of ze tot balletjes ter grootte van een kindervuist rollen.
Voor het eerst is er een staatsnorm goedgekeurd voor chak-chak snoepjes
Sinds 1 januari 2026 is in Rusland de eerste nationale norm voor chak-chak-GOSTR72229-2025 “Zoetwaren. Chak-chak. Technische voorwaarden”. De norm regelt de samenstelling, vorm, fysische en chemische parameters (vet minder dan 30%, suiker meer dan 30%), evenals eisen voor veiligheid, verpakking en etikettering van het oosterse meelproduct.
Belangrijkste vereisten van GOST R 72229-2025
Ingrediënten: tarwebloem, eieren, honing of honingsuikerstroop, plantaardige olie om te bakken.
Uiterlijk: staafjes deeg (diameter niet meer dan 1 cm, lengte niet meer dan 5 cm), gebonden met honing, vorm – kegel, piramide of halve bol.
Kleur en smaak: lichtgeel tot lichtbruin, niet verbrand, met een duidelijke honingsmaak.
Opslag: aanbevolen temperatuur 13-23°C en vochtigheid niet hoger dan 75%, houdbaarheid – tot 90 dagen.
Deze GOST biedt uniforme kwaliteitsnormen voor producenten, waardoor de consument verzekerd is van traditionele smaak en veiligheid.
De norm is ontwikkeld aan de Plechanov Russian Economic University door het Technical Committee for Standardisation №149 “Confectionery products”.
